Πέτρες από την Αίγινα και άλλες θάλασσες στο ατελιέ του Νίκου Νικολάου:

 Η έκθεση παρουσιάζεται στους χώρους του σπιτιού του Νίκου Νικολάου (1909 – 1986).

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Ηώ Αγγελή, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Έλενα Βότση, Κατερίνα Γιάννακα, Βένια Δημητρακοπούλου, Ανδρέας Θεοδώρου, Νίκος Καλαφάτης, Μαριγώ Κάσση, Αγγελική Κλαυδιανού, Σπύρος Κόικας, Νεκτάριος Κοντοβράκης, Γιώργος Κόρδης, Τάσος Λιακόπουλος, Παναγιώτης Μαρίνης, Παναγιώτης Μπελντέκος, Ελένη Μυλωνά, Ανδρέας Νικολάου, Βασίλης Νικολάου, Χρίστος Παπαδάκης, Iris Papamarkou, Βαγγέλης Πολύζος, Βαγγέλης Ρήνας, Γιώργος Σκλάβαινας, Νίκος Σκλαβενίτης, Βάσω Τρίγκα, Θεοδώρα Χωραφά, Γιάννης Ψυχοπαίδης.

Πηγή: iefimerida

Νίκος Τρανός (1957):

 

 «Η τέχνη είναι ένα πολύ αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό» 

Γεννήθηκε το 1957 στους Ζάρακες της Εύβοιας.^[4] Σπούδασε το 1983-1988 στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητή τον γλύπτη Γιώργο Νικολαΐδη. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο ίδιο Ίδρυμα και επιπλέον παρακολούθησε μαθήματα στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι με υποτροφία του Ι.Κ.Υ. Διδάσκει γλυπτική στην ΑΣΚΤ από το 1995.^[5][6] Το διάστημα από το 2019 μέχρι το 2023 διετέλεσε πρύτανης της σχολής.^[7]

Ασχολείται με τη γλυπτική και τις κατασκευές. Τα έργα του είναι κυρίως εικαστικές εγκαταστάσεις, που χαρακτηρίζονται από την πολυμορφία τους και τις εξερευνήσεις του ίδιου του καλλιτέχνη πάνω σε έννοιες όπως ο χρόνος, η ύπαρξη και η λειτουργία της ανθρώπινης μνήμης.^[6] Από το 1983 έχει παρουσιάσει έργα του σε διάφορες ομαδικές και ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες.^[8] Δημιουργίες του βρίσκονται σε ιδρύματα, μουσεία και συλλογές όπως η Εθνική Πινακοθήκη, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και η Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων.^[4][6][9]:

Πηγή: Lifo

Γιώργος Κρουστάλλης: Aegean Gravitas

 

Ο Έλληνας δημιουργός Γιώργος Κρουστάλλης παρουσιάζει το Aegean Gravitas, ένα project που δημιουργήθηκε με τεχνητή νοημοσύνη και οπτικοποιεί εγκαταστάσεις γλυπτών και αρχιτεκτονικής από Έλληνες καλλιτέχνες, στο φόντο δέκα νησιών.

Πηγή: iefimerida

Κατερίνα Χαλεπά - Κατσάτου (1925-2004):

 

Η Κατερίνα Χαλεπά-Κατσάτου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 9 Απριλίου του 1925, κόρη του Βασιλείου Χαλεπά και της Ειρήνης το γένος Ιακώβου Κουβαρά. Συνεχίζει τρίτη γενιά την οικογενειακή παράδοση γλυπτών: μικρεγγονή του Γιανούλη Χαλεπά και δισεγγονή του μαρμαρογλύπτη-αρχιτέκτονα Ιωάννου Χαλεπά, πατέρα του Γιανούλη. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 10 Ιουνίου 2004.

Διδάχθηκε σχέδιο επί τέσσερα χρόνια στο ιδιωτικό εργαστήριο του ζωγράφου Λουκά Γεραλή. Σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με δάσκαλο τον ακαδημαϊκό Μιχάλη Τόμπρο (1949-1954), καθώς και μάρμαρο με δάσκαλο τον γλύπτη Γεώργιο Ματαράγκα. Πήρε το δίπλωμα της γλυπτικής το 1954 και το δίπλωμα των Θεωρητικών Σπουδών το 1956. Το 1957, μετά το τέλος των σπουδών της, παρακολούθησε για έναν επί πλέον χρόνο μαθήματα σχεδίου στο ιδιωτικό εργαστήριο του Σπύρου Παπαλουκά. Το 1957 άρχισε η καλλιτεχνική της σταδιοδρομία. Εκτός της γλυπτικής επιδόθηκε επίσης στο μετάλλιο και τη ζωγραφική. Δημιούργησε πολλά έργα τοποθετημένα σε δημόσιους χώρους σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος, σε ανώτατα Κρατικά Ιδρύματα, όπως η Ακαδημία Αθηνών, η Πινακοθήκη Ιωαννίνων, το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, και άλλα σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό

Πηγή ‘’Αρχαιολογία και τέχνες’’

2022:

 Ας είναι μια φωτεινότερη χρονιά...

Ευάγγελος μουστάκας (1930):

 

Σπούδασε γλυπτική στο εργαστήριο του Μιχάλη Τόμπρου στη Σχολή Καλών Τεχνών (1950-1953) και χαρακτική και διακοσμητική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας (1960-1963). Διδάχτηκε επίσης την τέχνη της χαλκοχυτικής στα Καλλιτεχνικά Χυτήρια του Μπρούνο Μπεάρτζι. Μελέτησε το έργο των μεγάλων γλυπτών της Αναγέννησης και διεύρυνε τις γνώσεις του για τη σύγχρονη γλυπτική με ταξίδια σε διάφορες χώρες. Το 1963 συνεργάστηκε με τον αρχιτέκτονα Βάλτερ Γκρόπιους στα διακοσμητικά ανάγλυφα του Πανεπιστημίου της Βαγδάτης. Έχει κερδίσει διάφορα μετάλλια, ανάμεσα στα οποία το χρυσό μετάλλιο της Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας το 1968. Έχει εργαστεί ως συντηρητής, καθώς και ως καθηγητής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Η εκθεσιακή του δραστηριότητα περιλαμβάνει ατομικές εκθέσεις και συμμετοχή σε ομαδικές διοργανώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνονται Πανελλήνιες, η Διεθνής Έκθεση της Μόσχας το 1957 και οι Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας το 1968 και του Σάο Πάουλο το 1969.

Ο κεντρικός άξονας του έργου του Βαγγέλη Μουστάκα είναι η ανθρώπινη μορφή, ενώ αφετηρία των δημιουργιών του αποτελούν άλλοτε προσωπικά του βιώματα και άλλοτε κοινωνικά και ιστορικά γεγονότα. Τα έργα του - συνθέσεις ελεύθερης έμπνευσης αλλά και δημόσια μνημεία - χαρακτηρίζονται από πολυμορφία και συνδυάζουν στοιχεία της αρχαίας ελληνικής γλυπτικής και των σύγχρονων τάσεων, ενώ ταυτόχρονα αξιοποιούν το κενό ως μέρος της γλυπτικής σύνθεσης. 

Αξιοθαύμαστες είσοδοι Αθηναϊκών πολυκατοικιών:

 Πηγή: Lifo

ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΧΑΛΕΠΑΣ (1851-1938):

                                                      Τα πολύπαθα σκίτσα του

Πηγή: Ασσόδυο