Ρόζα Παρκς: Η γυναίκα που δεν σηκώθηκε από τη θέση της για να καθίσει λευκός

 

Με την άρνησή της να παραχωρήσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό άνδρα στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα το 1955, η μαύρη μοδίστρα Rosa Parks (1913-2005) έδωσε μεγάλη ώθηση στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι ηγέτες της τοπικής μαύρης κοινότητας κάλεσαν τους πολίτες σε μποϊκοτάζ των λεωφορείων, το οποίο ξεκίνησε την ημέρα που η Parks καταδικάστηκε για παραβίαση του νόμου διαχωρισμού. Με επικεφαλής τον νεαρό Δρ Μάρτιν Λούθερ Κινγκ jr, το μποϊκοτάζ κράτησε περισσότερο από ένα χρόνο, στη διάρκεια του οποίου η Parks έχασε -καθόλου συμπτωματικά- τη δουλειά της και τελείωσε μόνο όταν το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάνθηκε ότι ο διαχωρισμός των ανθρώπων στα λεωφορεία ήταν αντισυνταγματικός.

Πηγή: Lifo

Μίμης Κατσαρός: Νέες ντοπιολαλιές

 

Ευχαειστούμε πολύ τον Μίμη Κατσαρό για τη συνεισφορά του στον εμπλουτισμό, με νέες ντοπιολαλιές, του βιβλίου  ''ΜΙΚΡΟ ΓΛΩΣΣΑΡΙ''.

Αν Κάρσον (1950): Νόμπελ Λογοτεχνίας 2026

 

Απόσπασμα

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΔΟΝΙΣΜΟ

 Η ομορφιά με κάνει ανήμπορη. Δεν με νοιάζει πια το γιατί, το μόνο που θέλω είναι να φύγω. Όταν κοιτάζω την πόλη του Παρισιού λαχταράω να τυλίξω τα πόδια μου γύρω της. Όταν σε παρατηρώ να χορεύεις υπάρχει μια άκαρδη απεραντοσύνη που μοιάζει με ναυτικό σε γαλήνια θάλασσα. Επιθυμίες στρογγυλές σαν ροδάκινα ανθίζουν μέσα μου όλη νύχτα, δεν μαζεύω πια ό,τι πέφτει. 

Βιογραφικά στοιχεία

Γέννηση: 21 Ιουνίου 1950 στο Τορόντο του Καναδά.
Σπουδές: Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο. 
Ακαδημαϊκή καριέρα: Έχει διδάξει κλασική φιλολογία, συγκριτική λογοτεχνία και δημιουργική γραφή σε κορυφαία πανεπιστήμια (όπως Princeton, McGill, Berkeley, Michigan, NYU και Calgary).
Λογοτεχνικό ύφος: Το έργο της θεωρείται «μη κατατάξιμο» καθώς συνδυάζει την ποίηση, το έμμετρο μυθιστόρημα, το λιμπρέτο, τη φιλολογική κριτική και το δοκίμιο.
Μεταφραστικό έργο: Είναι διαπρεπής μεταφράστρια της αρχαιοελληνικής γραμματείας, έχοντας μεταφράσει έργα της Σαπφούς, του Αισχύλου, του Σοφοκλή και άλλων.]

Οι πλανόδιοι της παλιάς Αθήνας:

 

:

Πηγή: AthehsVoice

Κλικ στον θαυμαστό κόσμο των πουλιών:

 «Πρόσωπο με πρόσωπο με μια κουκουβάγια με μικρά αυτιά», χρυσό βραβείο στην κατηγορία Πουλιά σε Πτήση. 

«Ορίζοντας με στρουθοκάμηλο», χρυσό βραβείο στην κατηγορία Ασπρο-Μαύρο. 

«Ο άρχοντας των καλαμιών», χάλκινο βραβείο στην κατηγορία Πουλιά σε Πτήση. 

«Απλωμένος αετός», ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Συμπεριφορά Πτηνών. 

«Ακτινοβολώντας», χρυσό βραβείο στην κατηγορία Καλύτερο Πορτρέτο. 

Πηγή: Protagon.gr

Νίκος Δήμου: Το καμηλό παλτό

 

Η κυρία στεκόταν όρθια έξω από έναν μεγάλο φούρνο στην Κηφισιά. Ήταν ντυμένη απλά αλλά καλόγουστα και φαινόταν σαν να περίμενε κάποιον. Προσπερνώντας, την άκουσα να μου ψιθυρίζει: «Συγγνώμη, πεινάμε».

Σταμάτησα κατάπληκτος, βέβαιος πως δεν είχα ακούσει καλά. Όμως η κυρία, με χαμηλωμένο βλέμμα, επανέλαβε τη φράση.

Μπήκα βιαστικός στον φούρνο, αγόρασα, έκανα ψιλά και, φεύγοντας, της έβαλα στο χέρι ένα μικρό χαρτονόμισμα. Δεν μου πήγε να δώσω κέρμα. Πρόσεξα το χέρι. Ήταν περιποιημένο. Το ψιθυριστό «ευχαριστώ» σχεδόν δεν ακούστηκε.

Το συναπάντημα αυτό με συγκλόνισε σαν γροθιά στο στομάχι. Σίγουρα κάθε φτώχεια είναι οδυνηρή, αλλά η φτώχεια του νεόπτωχου αξιοπρεπούς αστού είναι πιο σκληρή. Δεν έχει μάθει την ένδεια, ζούσε μια καλή ζωή, και ξαφνικά τα χάνει όλα. Ο άλλος, που ζει χρόνια στη φτώχεια, έχει ξεδιπλώσει στρατηγικές και άμυνες τις οποίες ο νεόπτωχος δεν υποψιάζεται καν.

Και ξαφνικά ο νους μου πήγε πολλά χρόνια πίσω. Στο τέλος της φοιτητικής μου ζωής στη Γερμανία συνεργάστηκα σε μια ταινία και είχα κερδίσει αρκετά. Από τα κέρδη μου είχα αγοράσει ένα μεγαλοπρεπές καμηλό παλτό.

Γύρισα στην Ελλάδα, βρέθηκα μέσα σε μία οικογενειακή θύελλα - με αποτέλεσμα, ενώ υπηρετώ τη θητεία μου, να πρέπει ταυτόχρονα να κερδίσω τα προς το ζην. Όχι μόνο για μένα αλλά και για τη μητέρα μου.

Πέρασα δύσκολα εκείνο τον χειμώνα και συχνά κοιμήθηκα νηστικός. Όταν δεν ήμουν υπηρεσία, φορούσα πολιτικά και χτυπούσα πόρτες για δουλειά. Έκανα τα πάντα: μεταφράσεις, μαθήματα, κείμενα, αλληλογραφία.

Θυμάμαι τι ζημιά μου είχε κάνει το καμηλό παλτό. «Μα, τι ανάγκη έχεις εσύ;» ο ένας, «Α, θα παίρνεις ακριβά!» ο άλλος. Μέχρι που βρήκα να το πουλήσω και ησύχασα. Μαζί με όσα ξεπουλήσαμε τότε -χαλιά, σερβίτσια, κοσμήματα- έφυγε κι αυτό.

Προσέξτε λοιπόν: η νέα φτώχεια φοράει συχνά καμηλό παλτό. Και ξεγελάει. Αφήστε που κρύβεται διότι ντρέπεται. Δεν έχει το θάρρος της ανάγκης της.

Αναζητήστε την εκεί που δεν την περιμένετε. Δεν ζητιανεύει στις γωνίες, ούτε επαιτεί φανερά. Αλλά, ψάχνοντας, θα μάθετε για την οικογένεια του απολυμένου πενηντάρη στελέχους που στερείται που κρυώνει γιατί δεν μπορεί να πληρώσει θέρμανση, που δεν έχει για το χαράτσι και κινδυνεύει να μείνει χωρίς ρεύμα. Κι αν μπορείτε, βοηθήστε. Διακριτικά…

Κώστας Φουρλής: Η επαρχία Φαναρίου στους Βενετικούς χάρτες